De parkwachter en ik

Na enig uitstelgedrag trok ik met een van de kinderen naar het containerpark, een taak die ik overneem van mijn man, die tijdelijk niet mobiel is. Bij aankomst zwaaide ik meteen naar de parkwachters om hulp en kwam een van hen mijn – lichtelijk gespeelde – hulpeloosheid tegemoet. Hij ontfermde zich over ons en boog zich steeds meer naar binnen in de auto om ons te helpen het allegaartje over de juiste containers te verdelen. Waar ik zo tegen opzag, vond ik uiteindelijk plezant omdat we goede ondersteuning kregen. Sindsdien ga ik geregeld in de garage kijken of het al de moeite is om terug te gaan.

Vergelijken
We kunnen steeds groeien en bijleren. We mogen de lat voor onszelf best eens wat hoger leggen en dingen doen die we nog nooit gedaan hebben. Op de school van onze kinderen wordt er al jaren geen klasgemiddelde meer gedeeld. Ik begrijp die keuze, maar mis soms de referentie van het gemiddelde om hen uit te dagen of te helpen te relativeren. Vergelijken en meten hoeven niet onchristelijk te zijn. In de parabel van de talenten gaat de heer weg van huis en ontvangen zijn knechten één of meer talenten. Bij zijn terugkeer worden ze ter verantwoording geroepen. Degene die ermee aan de slag is gegaan, wordt als voorbeeld gesteld. Dat gaat voor alle duidelijkheid niet om wie de slimste is.