“Dialogen van beleefdheid”

De interreligieuze dialoog blijft volgens theoloog Khalid Benhaddou te vaak steken in welwillendheid en voorzichtigheid. Zolang we het kritische bevragen van elkaars tradities vermijden, blijft de dialoog aan de oppervlakte en verliest hij zijn transformerend potentieel.

“Ik heb vaak deelgenomen aan interreligieuze dialogen,” zegt Khalid Benhaddou, die vorige maand de Etion Leadership Award mocht ontvangen, “maar ik heb er ook bewust afstand van genomen. Niet uit onwil, wel omdat veel van die gesprekken niet durven door te stoten naar wat wezenlijk is. Ik noem ze soms ‘dialogen van de beleefdheid’. Werkelijke dialoog veronderstelt dat je religieuze tradities ook intellectueel ernstig neemt en deskundig analyseert. Christenen en moslims benadrukken graag hun gedeelde waarden, maar zelden worden fundamentele vragen gesteld: hoe zijn heilige teksten historisch geïnterpreteerd? Welke hermeneutische kaders hanteert men in christendom en islam? Waar hebben die kaders tot spanningen geleid, en waarom? Zolang men die vragen ontwijkt en ook de problematische bladzijden van de eigen traditie niet onder ogen durft te zien, blijft het gesprek steken in vrome algemeenheden. Dan bevestigen we elkaar hoogstens in het idee dat God goed is en dat barmhartigheid belangrijk is. Dat is niet onwaar, maar het is onvoldoende. En intussen blijft de polarisatie gewoon bestaan.”