Grappen zetten ons wereldbeeld op zijn kop. Is dat niet precies wat ook God doet door bijvoorbeeld een ezel te kiezen om daarop Jezus, de Koning der Koningen, Jeruzalem te laten binnenrijden? (Palmesel, 11de eeuw, Landesmuseum Zürich) © Wikimedia

Heilige humor

In zijn boekje Ha! A Christian Philosophy of Humor weet de Amerikaanse katholieke filosoof Peter J. Kreeft dat humor niet alleen gezond is, maar ook gelukkig maakt. Iemand een goede grap vertellen is zonder meer een daad van naastenliefde.

De schrijver van het oudtestamentische Bijbelboek Prediker laat er geen misverstand over bestaan: er is een tijd om te wenen, en er is een tijd om te lachen. Jezus op zijn beurt, echter, komt uit het evangelie absoluut niet als een lachebek of schaterzuchtige figuur tevoorschijn: terwijl Hij vrij veelvuldig tranen stort, en menigmaal in woede ontsteekt, barst Hij slechts een enkel keertje uit in gejuich en gejubel, meer bepaald dan nadat Hij vervuld van de heilige Geest is geraakt en “Satan als een lichtflits uit de hemel” heeft zien vallen. (Lc. 10, 18-21)