Hoodiereligie

Laatst was ik op de luchthaven. Een wereld op zichzelf, waar mensen van overal op weg zijn: van ergens naar ergens, God weet vanwaar of waarheen. Een zoemende, bewegende, krioelende en bonte mengeling van mensen van alle leeftijden, maten en kleuren, genres en stijlen. Mensen met een eigen leven, met vreugde en pijn, liefde en ontgoocheling, idealen en illusies, onderweg van vandaag naar morgen. En wellicht ook, in hoopvol geloof of verbeten ongeloof, soms onhandig zoekend naar vervulling in hun leven.

“Religie is tegenwoordig alomtegenwoordig”, hoor je wel eens zeggen. En inderdaad, ik beaam het: in de reclame, op theezakjes, in films, in hypes rond zingeving – op velerlei wijzen en in een veelvoud van vormen. En ook hier treft het me. Ik sta, net als al die andere stervelingen, in de rij te wachten voor het inchecken, overgeleverd aan voorschriften en administratie. Ik onderga het gedwee en kijk wat rond.