Twee dagen later moet ik spreken in het verre Groningen. Opnieuw is de opkomst veel lager dan verwacht. Aanmeldingen werden last-minuteafzeggingen, en dit nota bene bij een publiek dat de studietijd allang achter zich heeft gelaten. Laten we het erop houden dat de griep heerst. In de grote Martinikerk oogt een publiek van hooguit dertig mensen nog schraler. Maar opnieuw geldt: de bijdragen en het gesprek worden er niet minder van. Integendeel. Het lijkt alsof alle sprekers persoonlijker en eerlijker durven zijn. Noem het intiem, als dat woord niet zo uitgehold was geraakt.

Verder lezen?

Log in op uw Tertio account en lees meteen verder

Nog geen account? Neem een digitaal abonnement en lees meteen verder.
Of maak een Tertio proefaccount aan en lees 1 maand gratis online!