“We zijn allemaal kinderen van God, maar in de Kerk lijkt de helft van die kinderen – de vrouwen – structureel minderwaardig te zijn.” © Pexels
In de patio van het huis van Bart Bode in Brugge groeit een zelf gekweekte ficus, aan de muur in zijn woonkamer prijken foto’s van zijn zes kleinkinderen. Zorg voor de aarde is voor Bode geen project, maar een levenshouding. Naast zijn rol als opa vond hij een nieuwe passie: schrijven. Momenteel werkt hij aan een historische roman. Een jaar na de Eerste Wereldoorlog dook zijn grootvader, die jarenlang vermist was, plots weer op. “Ik heb alleen een foto van hem in uniform. Waar hij al die tijd was, blijft een raadsel. Er werd nooit over gesproken, dat was een stilzwijgende afspraak. De oorlog was te pijnlijk.”
Verder lezen?
Log in op uw Tertio account en lees meteen verder
Nog geen account? Neem een digitaal abonnement en lees meteen verder.
Of maak een Tertio proefaccount aan en lees 1 maand gratis online!
Lees ook deze artikels...
“De hoop van het evangelie is niet naïef”
“Als ik denk: het is hopeloos, dan zit ik op de verkeerde stoel”


