“Onze faculteit bestaat niet los van de wereld en ervaart uiteraard de secularisatie. Toch zie je dat jonge mensen op zoveel manieren op zoek zijn naar zingeving.” © Hans Ausloos

“Waar vrouwen besturen is het warmmenselijker”

Bénédicte Lemmelijn begon dit academiejaar aan haar tweede mandaat als decaan van de faculteit Theologie en Religiewetenschappen. Heel even heeft ze getwijfeld, want het is een pittige opdracht. Maar dienstbaarheid is haar motto. “Ik heb bij niemand een bewust neerbuigende houding ervaren, al is de hele structuur daar nog van doordrongen. Niet alleen in de Kerk, maar ook aan de universiteit.”

Met het synodale proces bracht wijlen paus Franciscus heel wat op gang, zoals de nadruk op participatie en de stem van vrouwen. Bénédicte Lemmelijn (1969) werd door hem benoemd in de Pauselijke Bijbelcommissie en in de wetenschappelijke raad AVEPRO, die kwaliteitszorg aan kerkelijke en katholieke universiteiten bevordert. Ze gelooft wel dat die wending een werkelijke kanteling is, geen gemorrel in de marge. Als enige leek in de Pauselijke Bijbelcommissie merkt zij dat het gewone dagelijkse leven daar niet spontaan aanwezig is. “Toen we ons moesten voorstellen, vermeldde iedereen zijn functies. Toen ik aan de beurt was, zei ik dat ik getrouwd ben, kinderen en kleinkinderen heb, piano en gitaar speel, graag lees… Gewone dingen die het echte leven uitmaken. Ik bleek de enige die iets over het ‘gewone” leven kon zeggen.” Bij de audiëntie met de paus zei ze hem dat als hij de Kerk dichter bij de mensen wilde brengen, hij niet alleen vrouwen, maar ook meer leken moest opnemen in het bestuur: de meeste mensen leven immers in een gezin.”