© JVDV

“We nemen het leven te serieus om geen God te erkennen”
Wat als de verrijzenis elke dag opnieuw gebeurt? En waarom zijn katholieken de weg naar hun eigen ‘hoofdstad’ kwijtgeraakt? Met zijn kenmerkende scherpte én een flinke dosis humor legt Christophe Vekeman de vinger op de zere plek van de geloofsbeleving, heeft hij het over de duivelse machten in onze gehaaste wereld en de dunne grens tussen hoop en twijfel. Om uiteindelijk zijn heil te vinden in een ode aan de liefde.

De titel van Christophe Vekemans jongste boek, Het gebeurt, het gebeurt elke dag, is ontleend aan Clown, een van de vier gedichten in het boek. Een ander gedicht, dat hij op een nacht schreef, heet Man en macht. Pas later – “het gedicht is soms slimmer dan de schrijver” – merkte hij dat het een allegorie van het verrijzenisverhaal was. Dat kon hij verbinden met de ruimere kijk die hij sinds zijn vorige boek op de verrijzenis kreeg. Het gedicht deed hem dan weer teruggrijpen naar het eerder geschreven Clown. “Ik wil daarin zeggen dat de verrijzenis een historische gebeurtenis is, die telkens opnieuw gebeurt. Ze blijft en zal blijven plaatsvinden. In Clown kijk ik terug op een sombere kindertijd, maar het loopt op de valreep goed af met een lach. Ik dacht: dit gaat ook over een soort verrijzenis en de dichtregel uit Clown leek dus schitterend aan te sluiten bij mijn nieuwe inzichten.”

Boeiend artikel? Deel het dan met je vrienden via:

Verder lezen?

Log in op jouw Tertio account en lees meteen verder

Nog geen account? Neem een digitaal abonnement en lees meteen verder.
Of maak een Tertio proefaccount aan en lees 1 maand gratis online!

Lees ook...

Inloggen

Nog geen abonnee? Koop makkelijk en veilig jouw abonnement.
Enkel digitaal lezen? Neem een digitaal abonnement.

Sluiten

Lees 1 maand gratis Tertio

Vind elke week een stem van hoop in je mailbox. Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontdek al onze nieuwste bijdragen en analyses een maand lang gratis, zonder verplichting.