“Ik noem mezelf een hoopvolle pessimist. Natuurlijk maak ik me zorgen over de aarde en vrede in de wereld. Maar uiteindelijk wint de hoop het van de wanhoop.” © rr

“Onderscheiden is geen trucje, maar een manier van leven”

Als kind vond Bart van Emmerik de kerk maar saai. Vandaag is hij jezuïet. Zes jaar lang leidde hij het Platform voor Ignatiaanse Spiritualiteit, waar hij geestelijke oefeningen en gemeenschappelijke onderscheiding begeleidde. Nu is hij assistent van de overste van de jezuïeten in Vlaanderen en Nederland. Voor hem is wijsheid geen theorie, maar een manier van leven.

Bart van Emmerik groeide christelijk op, maar de zondagse vieringen maakten weinig indruk. Wel het geloof van zijn ouders: “Een bevriende priester kwam vaak over de vloer, en tussen hen ontstond een dynamiek die mij intrigeerde. Ze bevroegen elkaar, ook over het priesterschap. Toen kwam, tot mijn grote schrik, plots die gedachte bij mij op: moet ik geen priester worden? Achteraf zag ik hoe mijn ouders al een geest van onderscheiding doorgaven: in keuzes, in geloof, en in zoektocht met anderen.”